سالهاست که جنگلهای کاهکوه واقع در منطقه کوهستانی روستای چوشل (بالاتر از
سرارود و بورپشه سر و پیتستان) با دارا بودن طبیعتی بکر و مملو از درختهای راش و همچنین مسیری که از میان نهرها و صخره های
زیبا میگذرد به عنوان گردشگاه و مسیری
برای کوهنوردان و گردشگران عاشق طبیعت
تبدیل شده است.
این
جنگل که قدمتی تاریخی داشته و یادآور
عزیمت میرزا کوچک خان جنگلی و نبرد با روسها در این منطقه و همچنین حضور حیدر
خان فشتالی و دلاوریهای هیبت بانو در طول
تاریخ بوده چندین سال است که در اثر قطع بی رویه درختان راش در آستانه نابودی قرار
گرفته است به طوری که در هر سال حدود 500 متر مربع از سطح جنگلها و مراتع کاهکوه تخریب میشود. به بیان دیگر. و یا سالانه دو
درصد از درختان جنگل از دست میرود. اگر این روند ادامه یابد در 50 سال آینده اثری
از جنگلهای امروزی در روستای چوشل باقی
نخواهد ماند واین در حالی است که جنگلهای شمال قدرت بازسازی
ندارند و درختکاری در آن بی فایده است.

با
روند فعلی قطع درختان در جنگلهای کاهکوه
در سالهای آینده شاهد بروز سیل در روستای چوشل خواهیم بود. همان گونه که در سالیان گذشته یکی
دو مورد وقوع سیل را در روستا شاهد بوده ایم . با قطع درختان علاوه بر اینکه کشور
را از یک منبع مهم اقتصادی محروم میسازیم, محیط زیست را نیز در معرض خطر نابودی
قرار خواهیم داد. باید دانست که جنگل به عنوان منبع تولید چوب و سلولزیکی از منابع
مهم اقتصادی کشورها محسوب میشود. و چون جزء منابع طبیعی تجزیه شونده است هموار
پایدار بوده و برخلاف نفت و معادن با بهرهبرداری درست، پایانناپذیر نیز هست.
میزان
آسیب پذیری محیط زیست در مناطق مختلف، متفاوت است. و تاسف انگیزتر از همه تخریب
محیط زیست و نابودی فضاهای سبز و تبدیل این محیط ها به ویرانه از موارد غیرقابل
جبران در این امر است که برخی از سودجویان در جهت منفعت شخصی به جامعه آسیب می
رسانند و در این راستا خصوصا در این منطقه با این چشم انداز بی نظیر تخریب و بریدن
درختان ضایعات جبران ناپذیری بر محیط زیبا و بی نظیر آن دارد.
این تخریب
ها باعث تغییر زیست محیط منطقه، نابودی گونه های گیاهی و حیاط وحش، کم شدن بارندگی
و آلودگی های زیست محیطی می گردد که جبران آن در چرخه حیات به یک چرخه چندهزار
ساله و یا غیرقابل جبران است.
برای
کشوری که نظام آن براساس قوانین اسلامی پیریزی شده است از بین بردن و هدر دادن
سرمایه و اموال ملی کاری غیرقابل بخشش و اغماض است. لازم است بدانیم که در احکام
فقهی دین اسلام جنگلها از مهمترین سرمایه ملی هر کشورند و جرو “انفال“ محسوب میشوند
بنابراین شایسته است در حفظ و نگهداری این سرمایه ملی همگی کوشا بوده و جلوی تخریب
بی رویه و ازبین بردن این سرمایه را
بگیریم. فردا مشخص نیست آثاری از این نعمات خدادادی در این مناطق بکر جنگلی باقی
بماند و این زنگ اخطاری است که مسئولین باید دستورات لازم را جهت برخورد با این
افراد سودجو و منفعت طلب مبذول فرمایند و در جهت جلوگیری از قطع بی رویه این نعمات
خدادادی و مواهب الهی بکوشند و از داشته ها به خوبی نگهداری کنند و چنانکه دیگران
ممکن است از نداشته ها چنین کنند.
این
مقاله تنها هشداری بود برای قطع بی رویه درختان جنگل کاهکوه ...جنگلی که به صورت
یک میراث گرانبها وارزشمند از نسلهای پیشین به همه ما به ارث رسیده و ما وظیفه
داریم در حفظ و نگهداری آن بکوشیم. کاهکوه نماد استواری و نگین سرسبزی استان گیلان
و علی الخصوص روستای چوشل می باشد و جلوگیری از قطع بی رویه درختان آن که بی شک
آینده زیست محیطی مردمان این روستا را تامین میکند برای همه ما امری ضروری است.