چهارشنبه سوری دراستان گیلان
« سرخی تو از من ، زردی من از تو » از سپیده دمان تاریخ ورد زبان هر بزرگ و کوچک ایرانی شده است و با پریدن از روی آتشی که شب چهارشنبه آخر سال در گوشه و کنار ،کوی و برزن بر پا می شود ، با شادی و هلهله تکرار می شود و نشاط و شادی را ارمغان می آورد
. ."سوری" به معنی سرخی است و هم از این جهت در بسیاری از نقاط چهارشنبه سرخی نیز به آن می گویند، نام گیلانی چهارشنبه سوری " گولی گولی چارشنبه " است که هم سرخی گلها وهم سرخی شعله های آتش را به همراه دارد..
زنان گیلانی پس از چند روز خانه تکانی در حالی که فضای خانه خود را برای ورود بهار و نوروز آراسته وآماده
کرده اند ،در آخرین شب چهارشنبه سال را با پختن بهترین غذاهای بومی و آراستن سفره ویژه کولی کولی چهارشمبه ،هنر آشپزی خود را به نمایش می گذارند. در روستای چوشل از قدیم رسم بود که بر سر سفره چهارشنبه سوری 7غذای مختلف باید سرسفره باشد. .
در سر سفره شب چهارشنبه انواع غذاهای محلی از جمله سبزی کوکو وماهی شور ،سیروابیج ،گرزنه تره ، سبزی پلو با ماهی ،باقلا خورشت ، را آماده می کنند ....
این غذاها پس از برگزاری مراسم پریدن از روی آتش و دیده بوسی و تبریک چهارشنبه بر سفره ها می آید و همگان با آرزوی سالی خوش ، شام چهارشنبه آخر سال را میل می کنند.
خانوارهای گیلانی در غروب چهارشنبه سوری کوله هایی از کاه را که در انبار کاه خود به این منظور نگه داشته و آن را کولش می نامند ، به صورت دسته هایی کوچک در حیاط منزل خو د در هفت کوهه کوچک می چینند ، سپس به آنها آتش می زنند و اهل خانواده ، کوچک و بزرگ پشت سر هم وبه نوبت هفت بار از روی شعله ها می پرند و زمزمه می کنند :
"کولی کولی چار شمبه
فرده نه پرسه پنجشنبه
نکبت بوشون دولت بیه
زردی مو از تو
سرخی تو از مو"
گیلانیان اینگونه شب آخر چهارشنبه سال را آغاز و ادامه می دهند و خاطره خوشی را به دفتر زندگی خود می افزایند.
