اگر دوستم داری، تمام و کمال دوستم بدار

نه زیرخطی از سایه روشن
اگر دوستم داری، سیاه و سفیدم را دوستم بدار
و خاکستری و سبز و طلایی
و درهم
روز دوستم بدار
شب دوستم بدار
و در بامداد با پنجره‌ای باز!
اگر دوستم داری، مرا تکه تکه نکن

تمام و کمال دوستم بدار، یا اصلا دوستم ندار.


شعر: هوخو کلاوس (Hugo Maurice Julien Claus)