زیر آسمان چوشل

یادم میاد یه شب خوابیده بودم / خسته و داغون و لهیده بودم

همچین که گرم گرم خواب بود چشام / یهو خیال کردم یکی کرد صدام .

صدا کی بود؟ چی بود؟ چی شد؟ کجا رفت؟ / تمام فکر و ذکر من دنبال اون صدا رفت ن

زدیک اومد جلوی چشمم ایستاد / نگاه من به سر و وضعش افتاد .

نه غول و اژدها، نه دیو زرد(!) بود / صاحب اون صدا یه گیله مرد بود .

لباسای محلی قشنگمون تنش بود / عطر برنج و چایی رو شلوار و پیرهنش بود.

آخ که چقدر صداش گرم و قشنگ بود / دلم واسه زبان خوب مادری چه تنگ بود .

بهش نگاه کردم و گفتم : سلام / میشه به من بگید من الان کجام؟ .

دستُ بلند کرد یه قاپاس زد به من / گفت : گیلکی ره، گیلکی گب بزن! .

تی اصلیت تَرَ فراموش نَبه / امی زبان مادری نمیره، خاموش نَبه .

تتا دور بوبوستی تو از اَ حوالی / میگی مَرا تی گب نمی شه حالی؟!

تی زاکَ یاد دیهی لهجه ی فارسی / هَسَ بوبوست گیلکی بی کلاسی؟

نسل جدید در اَمی مورد چی گه؟ / آیندگانِ هویت پس چی به؟

چِره باید کاری کودن اشتباه / نا ببه گیلکِ اصالت تباه؟

هَ خاکِ گیلان امی پِر و ماره / گیلکی هم امی پیله براره

برار مگر برارَ از بین بره؟ / به عاقبت فکر بوکودی هی ذره؟

به روزی که گیلکی از بین بشه؟ / جواب آینده یَ پس کی دِهه؟

زبان گیلکی می افتخاره / از امی تاریخ ایتا یادگاره

تاریخی که پُر از دلاوران بو / میرزا کوچک ایرانِ قهرمان بو

شیون اَمی شاعرِ شاعران بو / محمودِ نامجو پیله پهلوان بو

شوت زه ئی سیروس جه میانِ میدان / هَلهَلِ شادی شویی تا آسمان

زیست شناسی پِر، امی دوکتور بهزاد / اَشَنه روح همه دانه شادِ شاد

گیلان هَ امروزم ایسه پر غرور / چِره هَسَ باید بیشیم راهِ دور؟

سمیعی و رضا و اکبرزاده / نمونه کم نیه ، خیلی زیاده

صبح به اگر نام ببرم تک تکَ / اوشان که سربلند کونید گیلکَ

اوشان که گیلکانه افتخارید / مایه ی عزت امی دیارید

تو هم بیا با هم همه دست به دست / امی گیلانَ چکونیم بی شکست

بیا اَمی زبانَ حرمت بَنیم / کوچی زاکانَ گیلکی یاد بَدیم

حفظ بوکونیم اصالت و فرهنگَ / اَ نسلِ رو نَنیم اَ لکّه ننگَ

فردا زاکان نیگید امی پِر و مار / هیچی جه تاریخ نَنَیید یادگار

با هم اراده بوکونیم چه راحت / دینگ دینگ دینگ…

صدای زنگ ساعت! پریدم از خواب، نه نه نه! ، ویریشتم / می تختِ رو ایبچه ذره بینیشتم

اَنه گبان می دیلِ رو بینیشته / حساب ساعت از می دست جیویشته ب

یدم اونه گبان همه طلا بو / قیمتی بو، همتای کیمیا بو

( به یاد شیون…) خودم بوگفتم ایتا جمله به من: / (( تو گیلکی ره، گیلکی گب بزن…))

شعر از بابک نجفی